[ « 2 » اللَّهُمَّ وَ مَتَى وَقَفْنَا بَيْنَ نَقْصَيْنِ فِي دِينٍ أَوْ دُنْيَا فَأَوْقِعِ النَّقْصَ بِأَسْرَعِهِمَا فَنَاءً وَ اجْعَلِ التَّوْبَةَ فِي أَطْوَلِهِمَا بَقَاءً « 3 » وَ إِذَا هَمَمْنَا بِهَمَّيْنِ يُرْضِيكَ أَحَدُهُمَا عَنَّا وَ يُسْخِطُكَ الآخَرُ عَلَيْنَا فَمِلْ بِنَا إِلَى مَا يُرْضِيكَ عَنَّا وَ أَوْهِنْ قُوَّتَنَا عَمَّا يُسْخِطُكَ عَلَيْنَا « 4 » وَ لَا تُخَلِّ فِي ذَلِكَ بَيْنَ نُفُوسِنَا وَ اخْتِيَارِهَا فَإِنَّهَا مُخْتَارَةٌ لِلْبَاطِلِ إِلَّا مَا وَفَّقْتَ أَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمْتَ ] خدايا ! هر گاه در ارتباط با دين يا دنيا ، ميان دو كاهش قرار گرفتيم ، كاهش را بر دنيامان كه زودتر از دست مىرود ، وارد كن ، و توبه و انابه را در دينمان كه با دوام‌تر است قرار ده . و زمانى كه دو برنامه را قصد كرديم كه يكى از آنها تو را از ما خشنود مىكند ، و آن ديگرى تو را بر ما خشمگين مىسازد ، ما را به جانب آن كارى كه تو را از ما خشنود مىكند ، رغبت ده ، و قدرت و توانمان را از عملى كه تو را بر ما خشمگين مىكند ، سست كن و در اين امور ما را ميان نفوسمان و انتخابشان رها مكن كه نَفْس انتخاب كننده باطل است ، مگر آن كه تو در انتخاب حق توفيقش دهى ، و فراوان دستور دهنده به زشتى و بدى است ، مگر آن كه رحمتش آرى .